
Köyüm ve köyümün insanları hiç gözümün önünden
gitmez. Hep burnumda tüter.
Köyde doğdum. Çocukluğum ve gençliğim köyde geç.
Şimdi şehirde oturuyorum ama, köyümü unutamıyorum. İyi
ilişkiler içindeyim köyümle, insanlarımla, hısım akrabalarımla.
Sık sık gidiyorum köye; buna rağmen yine de özlüyorum
insanlarımı, köyün görünüşünü, ağaçlarını, evlerini, tarlalarını,
suyunu; eskilerin deyişiyle taşını toprağını… Hepsini çok
seviyorum. Hiçbir şeyi unutmak mümkün değil…